Schrijfwedstrijd van de Wereldomroep

Wie doet mee met deze schrijfwedstrijd. Het gaat om: een Nederlandstalig fictief verhaal met een Nederlander/Vlaming die in het buitenland woont in de hoofdrol. Het genre kies je zelf. Iedereen mag meedoen, ook inwoners van Nederland en België. Maar één bijdrage per persoon is toegestaan. Je bijdrage moet uiterlijk 30 september 2011 middennacht Nederlandse tijd toegezonden zijn.

Durf te creëren!

Prijs
De winnaar krijgt een jaarabonnement op het tijdschrift 'Schrijven Magazine' plus het boek 'De Vreemdeling', een bloemlezing uit de wereldliteratuur. Nummer 2 en 3 krijgen alleen het abonnement op 'Schrijven Magazine'.

Wees creatief. Ik weet zeker dat TCKs en ATCKs verhalen kunnen schrijven. Klim in de pen en schrijf je exotisch verhaal.

Wil je graag schrijftips? Lees dan hier adviezen van Renate Dorrestein, P.F.Thomése em Helga Ruebsamen. Zij zijn auteurs van de uitgeverij Contact en zij geven je tips voor het schrijven van fictie. Succes!

Inmiddels is het half november 2011 en is de winnaar bekend: Mary Broekhuijs. Gefeliciteerd! Zij heeft gewonnen met het verhaal "Lege Handen" het speelt zich af in het Dominicaans Republiek. Leuk zo'n schrijfwedstrijd!  

Niet alles is zoals het eruit ziet.

Wat zie je?

Niet alles is zoals het eruit ziet. Soms moet je heel goed kijken om te registreren wat je ziet. Soms zit er ook een verhaal achter wat je niet meteen ziet. Zo is het volgens mij soms ook met Nederlandse jongeren die in het buitenland opgegroeid zijn. Je ziet er zo Nederlands uit maar achter je buitenkant is een heel verhaal. Een verborgen verhaal, een verhaal wat je vaak niet kan vertellen omdat mensen het gewoon niet begrijpen.

"Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg." Mensen vinden je een "opschepper". Daar komt zij weer met haar bijzondere verhalen en avonturen. De verhalen over een safari, over wild water raften, kamperen op een onbewoond eiland, meekijken op de thee plantages in Malawi, meekijken naar het oogsten van tabak in Zimbabwe. Dat was mijn refentie kader, dat waren mijn ervaring. Het is niet opscheppen, het is mijn verhaal vertellen, maar wie wil het horen? Soms leek het "een ver van mijn bed show". Medestudenten leken er absoluut geen voorstelling van te kunnen maken hoe je nou in Afrika kon wonen. In Zimbabwe was ik "the Foreigner" (de vreemdeling) maar hier in Nederland was ik dat eigenlijk ook.

Wil jij nu naar mijn verhaal luisteren?